Die Übersetzung in diese Sprache ist derzeit leider noch nicht verfügbar.
Teilen:

ANTYK – WZÓR I INSPIRACJA? Polsko-niemiecki plener rzeźbiarski w Zamku Trebnitz 28 lipca - 22 sierpnia 2021

Monika Szpener - fascynuje ją hybryda, czyli istota wykazująca mieszankę cech ludzkich i zwierzęcych,
Monika Szpener - fascynuje ją hybryda, czyli istota wykazująca mieszankę cech ludzkich i zwierzęcych,

Roswitha Schaab

Artystka zainspirowała się również zaczerpniętym przez starożytnych od Egipcjan kanonem kurosa. Jednak, zachowując hieratyczność formy, skupia się głównie na zapisie powierzchni pracy. Powstał więc prowadzony z akrybiczną precyzją osobisty notatnik, pełen przemyśleń na temat upływu czasu, rodzaj intymnego zapisu artystycznego pozostający dla potomnych kilka trwałych okruchów rzeczywistości. Każdy ślad dłuta jest przez rzeźbiarkę zaplanowany i świadomie przemyślany tak, by warunkował ślad następny.

Ryszard Litwiniuk

Symbolika centaura to symbolika podwójności ludzkiej natury pół-boga i pół-bestii. Górna część ciała podobna była do ciała człowieka, natomiast dolna miała kształt konia. Najsłynniejszym centaurem w mitologii był mądry i wspaniałomyślny Chiron. Artysta inspirując się forma hybrydową skierował swe zainteresowanie ku żeńskiej odmianie centaurydy, jak również nawiązał bezpośrednio do najstarszej rzeźby prehistorycznej Venus z Willendorfu. W pracy tej można doszukać się inspiracji ideą konia trojańskiego, rozumianego jako współczesne nawiązanie do plagi czyhających wirusów oraz znaleźć koneksje z rzeźbą Gustava Seitza „Roześmiana” z 1968.

Duet Super Vivaz (Lina Baltruweit/Johannes Braunringer)

Dla starożytnych Greków ważna była kalokagatia, czyli utożsamianie piękna z dobrem, a deformacji ze złem. Duet artystyczny odwołując się bezpośrednio do rzeźby Gustawa Seitza z 1967 „Projekt wielkiej Danae” oraz do klasycznego kanonu odaliski, białej niewolnicy w haremie, dokonuje idealizacji odaliski według współczesnego kanonu, zamykającego się w pojęciu luksusu. Operując ready-made, spoczywająca na szelągu postać wyposażona zostaje w najbardziej współczesny gadżet, jakim jest telefon komórkowy z aplikacją filtrów upiększających. Artyści, krytykując wynaturzoną współczesną konsumpcję pytają, w jaki sposób granice dobra i zła, piękna i brzydoty, prawdy i fałszu manifestują się w życiu, a jaki w sztuce. Zastanawiają się też nad zmianę relatywności tych pojęć na przestrzeni wieków.  

Susanne Ring

Rzeźbę stanowi grupa obiektów zaprojektowanych w glinie, materiale, który poprzez możliwość wprowadzania ciągłych zamian determinuje metody pracy artystki. Walor ten wykorzystuje również Susanne Ring. W czasie, do którego nawiązuje realizacja, zaczęto używać koła garncarskiego, więc klasyczny kształt amfory stał się dla artystki naturalnym punktem wyjścia. Jej amfory przybierają jednak kształty amorficzne, zaczynają ze sobą rezonować i jest ich coraz więcej. Konsekwentnie rozwijana struktura staje się coraz bardziej wyrazista, a forma ciągle ulepszana. Ponieważ jednak nie istnieje tylko sztuka intelektualna lub tylko intuicyjna, dla Susanne Ring ciągłe doskonalenie formy nie jest celem – jest środkiem przypominającym o roli, jaką w okresie wczesnoarchaicznym pełniły figurki wotywne i rodzajem artystycznej medytacji.

 

Magda Potorska, wrzesień 2021

 

Mediathek Sorted

Mediathek
  • Marta Wróblewska, kuratorka polsko-niemieckiego pleneru rzeźbiarskiego na Zamku Trebnitz.

    Absolwentka historii sztuki i anglistyki Uniwersytetu Gdańskiego. Krytyczka sztuki, menadżerka kultury, autorka wielu publikacji naukowych i o sztuce współczesnej. Członkini IKT, Międzynarodowego Stow...
  • Hildegard Skowasch

    Studia w Akademii Sztuk Wizualnych w Munster. Mieszka i pracuje w Berlinie. Zafascynowana metodą work in progress.
  • Ilke Raupach

    Studia w Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Halle i Akademii Sztuki w Bergen. Interesuje ją napięcia między natura a kulturą.
  • Iwona Rozbiewska

    Studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i w Monachium, doktorat w Akademii Sztuki w Szczecinie. Nawiązuje w pracy do architektury i do szeroko pojętej kultury.
  • Monika Szpener

    Studia doktoranckie w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Specjalizuje się w rekonstrukcjach wielkoformatowych rzeźb przestrzennych (re-design i site-specyfik).
  • Norbert Delman

    Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Mirosława Bałki. Rzeźbiarz, performer, twórca instalacji i grafik. Interesuje go konceptualna obecność ciała w filozoficznym rozumieniu ci...
  • Norbert Sarnecki

    Studia w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, 2010 doktorat w dziedzinie rzeźby. Zafascynowany formą kosmiczną, realizuje głównie monumentalne formy przestrzenne.
  • Roswitha Schaab

    Absolwentka wydziału rzeźby w Akademii der Kunste w Berlinie (UdK). Mieszka i pracuje w Berlinie. Jej ulubionym materiałem jest drewno i kamień.
  • Ryszard Litwiniuk

    Studia w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, stypendysta The Pollock Krasner Fundation Inc. Rzeźbiarz, rysownik, grafik, jednak prawdziwa fascynacja to instalacja i land art.
  • Duet Artystyczny Super Vivaz (Lina Baltruweit i Johanes Breuniger)

    Absolwenci Państwowej Akademii Sztuki (ABK) w Stuttgarcie. Zaangażowani w protest związany z nadmierną eksploracją życia planety, konstruują wielkoformatowe obiekty i uprawiają performance.
  • Susanne Ring

    Absolwentka Royal College of Arts Londynie i HDK w Berlinie. Jej pasją jest sztuka i estetyka w kontekście socjalno-pedagogicznym.
  • Darius Müller, dyrektor stowarzyszenia Centrum Edukacji i Spotkań, Zamek Trebnitz, Magda Potorska - autorka tekstu, Marta Wróblewska - kuratorka pleneru

    W głębi po prawej Muzeum Gustava Seitza.