Ernst Willimowski

Ernst Willimowski przed meczem Polska – Niemcy  1942
Ernst Willimowski przed meczem Polska – Niemcy 1942

Info

urodzony 23 czerwca 1916 roku w Katowicach na Górnym Śląsku, w Rzeszy Niemieckiej, obecnie Polska.

1927 - 1934   1. FC Kattowitz

1934 - 1939   Ruch Wielkie Hajduki

1934 - 1939   Polska, 22 mecze,  21 goli
1939   Bismarckhütter SV
1939 - 1940 1. FC Kattowitz
1940 - 1942   PSV Chemnitz

1941 - 1942   Niemcy, 8 meczy, 13 goli
1942 - 1943   TSV 1860 München

1943    LSV Mölders Krakau

1944    Karlsruher FV

1946   SG (Kurhessen) Kassel

1946   SG Merseburg

1946 - 1948   SG Chemnitz-West

1948 -1949   BC Augsburg
1949   Racing Straßburg

1949 - 1950   Offenburger FV
1950 - 1951   FC Singen 04
1951 - ożenek z Klarą Mehne (czwórka wspólnych dzieci)
1951 - 1955   VfR Kaiserslautern

1956 - 1959   Kehler FV  
1959 - przeprowadzka do Karlsruhe, zatrudniony w ramach urzędniczej

umarł 30 sierpnia 1997 roku w Karlsruhe w Niemczech

Położenie w atlasie miejsc pamięci

Ernst Prandella (później Willimowski) urodził się w 1916 roku w Katowicach. Były to czasy, gdy Górny Śląsk był zarówno polski jak i niemiecki. W tym samym roku na froncie umarł jego ojciec. Matka, Paulina Prandella, która określała swoją przynależność do niemieckiej kultury, wysłała syna do niemieckiej szkoły podstawowej. Następnie ojczym Ernsta - pan Willimowski, który uważał się za polskiego patriotę, umieścił pasierba w polskim gimnazjum. Ernst Willimowski w wieku 9 lat sam zgłosił się do klubu piłkarskiego mniejszości niemieckiej - 1. FC Katowice. Utalentowany piłkarz zmienił następnie drużynę na polską i wstąpił do sąsiedzkiego Ruchu Wielkie Hajduki, ówczesnego Mistrza Polski (dziś Ruch Chorzów).

Razem z Ruchem, Willimowski zdobył mistrzostwo w 1934, 1935, 1936 i 1938 roku. W swoich 88 meczach w górnośląskim klubie strzelił 112 bramek, co wtedy było nieosiągalnym wynikiem. Do dziś w całej historii polskiej reprezentacji ten fantastyczny rezultat nie został pobity: 22 bramki w 21 meczach. Jego najlepszym występem w barwach Polski był przegrany mecz 5:6 z Brazylią, gdy podczas dogrywki w 1/8 finału mistrzostw świata we Francji (1938) strzelił 4 bramki. Ostatni mecz w Polskiej Reprezentacji Narodowej rozegrał 27 sierpnia 1939 roku w Warszawie - Polska przeciwko wicemistrzowi świata, Węgrom. 25 tysięcy obecnych kibiców było świadkami jak Willimowski sam strzelił trzy bramki i doprowadził swoją drużynę do zwycięstwa z wynikiem 4:2.

Krótko potem, wraz z wkroczeniem wojsk niemieckich do Polski, wybuchła Druga Wojna światowa. Ernst Willimowski miał wtedy 25 lat i jedyne czego chciał to żyć i grać. Z powodów osobistych zdecydował się na grę w policyjnym klubie piłkarskim w Chemnitz. Również tam zdobywał sukcesy i od tego momentu grał w wielu niemieckich drużynach. Swój debiut w narodowej jedenastce, tym razem już nie z białym a czarnym orłem i swastyką na koszulce, rozpoczął Willimowski od gry w Bukareszcie w 1941 roku. W meczu przeciwko Rumunii strzelił dwa gole i tym samym zapewnił sobie stałe miejsce w reprezentacji pod okiem trenera Josefa “Sepp” Herbergera.

Utalentowany napastnik zagrał łącznie w niemieckiej drużynie narodowej 8 razy i strzelił 13 goli. Ostatni raz zagrał w niej w 1942 roku. Po wojnie w 1945 roku Willimowski nie chciał i nie mógł wracać na Górny Śląsk. Ze strony komunistycznego rządu w Polsce groziły mu kary za kolaboracje z Niemcami. Pozostał więc w Niemczech i do 1959 roku grał w różnych klubach piłkarskich. Zasłużona sława jest jednak mu do dziś nie przyznana. Co prawda za życia otrzymał Medal Zasługi od PZPN, ale dopiero po jego śmierci w 1997 roku, ukazał się w polskiej, liberalnej “Gazecie Wyborczej” podzielony na sześć części artykuł o nim. W 620 stronicowej, jubileuszowej edycji książki, wydanej przez Niemiecki Związek Piłki Nożnej pt."100 lat niemieckiego DFB" z 1999 roku, Ernst Willimowski nie został wymieniony nawet z nazwiska.


Dodatkowe informacje biograficzne i uzupełnienia

 

W biografii Willimowskiego brakuje zapisków z ostatnich dwóch lat wojny. On sam nie wypowiadał się na ten temat. Pewne jest natomiast, że w 1942 roku, na mecz z Rumunią pojechał do Bytomia w mundurze żołnierza jednostki przeciwczołgowej. Ernst Willimowski jest po dziś dzień jedynym piłkarzem reprezentacji, który skutecznie strzelał gole Niemcom (9.09.1934, w Warszawie z wynikiem 2:5) ale także dla Niemców (13 goli w 8 meczach). W 1974 roku Willimowski otrzymał od Niemieckiego Związku Piłki Nożnej (DFB) kartę wstępu na mecz Polska-Niemcy podczas Mistrzostw świata. To był ten pamiętny mecz podczas ogromnej ulewy we Frankfurcie. Willimowski miał tam okazję spotkać graczy oraz pomagał przy tłumaczeniach między członkami DFB a Polakami. Fritz Walter, kapitan Niemieckiej Reprezentacji i mistrz świata z 1954 roku mówił o Willimowskim: “On strzelił więcej bramek niż miał do tego okazji”. (cytat z książki: Fritz Walter, “11 rote Jäger. Nationalspieler im Krieg”, Monachium 1959, s.18)

Adam Gusowski

 

 

Mediateka

Ilustracje
Audio

udział

Drużyna Polski podczas wykonywania hymnu państwowego. Stoją od lewej: Władysław Szczepaniak, Edward Madejski, Teodor Peterek, Wilhelm Góra, Erwin Nytz, Ryszard Piec, Ernest Wilimowski, Leonard Piontek, Gerard Wodarz, Antoni Gałecki, Ewald Dytko.
Drużyna Polski
Mecz towarzyski piłki nożnej Niemcy - Polska w Chemnitz 18 września 1938 roku.
Drużyna Niemiec podczas wykonywania hymnu państwowego. Widoczni: Hans Jakob, Paul Janes, Reinhold Munzenberg, Andreas Kupfer, Ludwig Goldbrunner, Albin Kitzinger, Wilhelm Hahnemann, Josef Stroh, Josef Gauchel, Helmut Schon, Johan Pesser.
Drużyna Niemiec
Drużyna Niemiec podczas wykonywania hymnu państwowego.
Niemieccy zawodnicy Fritz Walter, August Klingler, Albert Sing, Ernst Willimowski i Karl Decker w meczu Niemiec z Rumunią 16 sierpnia 1942 roku w Bytomiu.
Niemieccy zawodnicy
Niemieccy zawodnicy Fritz Walter, August Klingler, Albert Sing, Ernst Willimowski
Ernst Willimowski - Audycja Polskiego Magazynu Radiowego "COSMO Radio po polsku"
Przy współpracy z "COSMO Radio po polsku" prezentujemy audycje do wybranych tematów naszego portalu.