Dzieci z Bullenhuser Damm

Surcis Goldinger (Sara Goldfinger?) urodziła się w Polsce w 1934 lub 1935 roku; jej nazwisko, wiek, płeć i Polska jako miejsce jej pochodzenia figurują na liście opublikowanej przez Henry’ego Meyera w „Rapport fra Neuengamme”. Nazwisko dziewczynki znajduje się także na liście transportu osób z nazistowskiego obozu pracy przymusowej w Ostrowcu Świętokrzyskim do Auschwitz 3 sierpnia 1944 roku. Surcis miała wtedy około dziesięciu lat.

Riwka Herszberg urodziła się 7 czerwca 1938 roku w Zduńskiej Woli w województwie łódzkim jako córka dyrektora niewielkiej fabryki włókienniczej Moszego Herszberga i jego żony Manii. Latem 1944 roku jej rodzina została deportowana przez nazistowski obóz przejściowy w Piotrkowie do obozu koncentracyjnego Auschwitz, gdzie Riwka i jej matka zostały osadzone w tamtejszym obozie dla kobiet. W styczniu 1945 roku jej ojciec został przewieziony do obozu koncentracyjnego Buchenwald i trzy miesiące później tam zamordowany. Pięć dni po przeniesieniu matki do podobozu w Lippstadt 23 listopada 1944 roku, jej córka została przetransportowana do obozu koncentracyjnego Neuengamme. Miała wtedy sześć lat. Mania Herszberg przeżyła wojnę i później wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych. 

Alexander i Eduard Hornemann (zdj. nr 2 . , 3 . ) pochodzili z Eindhoven w Holandii. Eduard urodził się 1 stycznia 1933 roku, Alexander – 31 maja 1936 roku. Ich ojciec Carl Philip Hornemann pracował w fabryce Philipsa produkującej produkty elektroniczne i odbiorniki radiowe. Matka Elisabeth wraz z synami od 1941 roku ukrywała się w różnych gospodarstwach rolnych. Kiedy w 1943 roku około stu żydowskich pracowników Philipsa deportowano do niemieckiego obozu koncentracyjnego Hertogenbosch w pobliżu miejscowości Vught, Elisabeth podążyła z dziećmi za mężem. 3 czerwca 1944 roku rodzina Hornemannów została deportowana do obozu koncentracyjnego Auschwitz. Eduard miał wtedy jedenaście lat, a Alexander osiem. We wrześniu matka chłopców zmarła na tyfus, wtedy Eduard i Alexander zostali przeniesieni do baraku dziecięcego, następnie 28 listopada 1944 roku przewiezieni do Neuengamme. Ich ojciec trafił później do obozu koncentracyjnego Dachau i zmarł 21 lutego 1945 roku podczas transportu do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. 

Marek James (zdj. nr 4 . ) z Radomia urodził się 17 marca lub 17 kwietnia 1939 roku. Od chwili, kiedy okupant niemiecki w marcu 1941 roku utworzył getto, jego rodzice Adam i Zela musieli z synem tam mieszkać. W 1943 roku, podobnie jak rodzina Manii Altman, trafili do obozu pracy przymusowej w Pionkach. Stamtąd latem 1944 roku zostali deportowani do obozuj koncentracyjnego Auschwitz, gdzie Marek został oddzielony od matki. Miał wtedy pięć i pół roku. Matka Marka przeżyła koniec wojny w kobiecym podobozie obozu koncentracyjnego Groß-Rosen, który mieścił się w St. Georgenthal (dziś Jiřetín pod Jedlovou w Czechach), ojciec był w podobozach obozu koncentracyjnego Sachsenhausen w Glöwen i Rathenow. Po wojnie rodzice zamieszkali na południu Niemiec. Tam też doczekali się kolejnego syna, zanim w 1949 roku wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych.

Walter Jacob Jungleib (zdj. nr 5 . ) urodził się 12 sierpnia 1932 roku w słowackiej miejscowości Hlohovec jako syn złotnika i zegarmistrza Arnolda Jungleiba i jego żony Malviny, z domu Frieder, którzy wtedy mieli już dwuletnią córkę Gretę. Rodzice chłopca prowadzili sklep jubilerski. Od 1942 roku, w związku z prześladowaniami Żydów, rodzina Waltera musiała się kilkakrotnie przeprowadzać. W październiku 1944 roku trafiła do obozu przejściowego Sereď w zachodniej części Słowacji. Stamtąd została deportowana do Auschwitz i tam rozdzielona. Walter miał wtedy dwanaście lat. Ojciec Waltera zmarł później w obozie koncentracyjnym Mauthausen. Matka została 23 listopada 1944 roku – podobnie jak mama Riwki Herszberg – przeniesiona do podobozu w Lippstadt, i tu ślad po niej się urwał. Grete przeżyła Holokaust i mieszka teraz w Izraelu, niedaleko Tel Awiwu. 

Lea Klygerman (Kligerman) urodziła się 28 kwietnia 1937 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim. Z tamtejszego nazistowskiego obozu pracy przymusowej wraz z siostrą Rifką i matką Esterą, z domu Herczyk, została deportowana do Auschwitz – w tym samym dniu, co Surcis Goldinger, czyli 3 sierpnia 1944 roku. Lea miała wtedy siedem lat. 28 listopada tego samego roku została przewieziona do obozu koncentracyjnego Neuengamme. Los Rifki jest zupełnie nieznany. Ojciec Lei, Berek Klygerman, został deportowany do Auschwitz z nazistowskiego obozu pracy przymusowej w Bliżynie, podobozu obozu koncentracyjnego Majdanek położonego czterdzieści kilometrów na południowy-zachód od Radomia; z kolei w październiku 1944 roku trafił do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen i później do obozu Buchenwald, gdzie zmarł w lutym 1945 roku. Estera Klygerman przeżyła i wróciła do kraju. W latach 70. wyemigrowała do Izraela i wyszła ponownie za mąż.