Die Übersetzung in diese Sprache ist derzeit leider noch nicht verfügbar.
Teilen:

Historia ruchu pro-Solidarnościowego w Niemczech

Silidarność z Polską. Ruch wsparcia "Solidarności" w Niemczech, Berlin 2012 r.
Silidarność z Polską. Ruch wsparcia "Solidarności" w Niemczech, Berlin 2012 r.

Dużą rolę w informowaniu społeczeństwa niemieckiego o sytuacji w PRL odegrał powstały w 1985 roku w Monachium, Klub Niezależnej Myśli Politycznej im. Juliusza Mieroszewskiego. Klub skupiał w swoich szeregach wielu pracowników RP RWE, co z racji profesji jego członków stawiało go na czele instytucji najlepiej poinformowanych o sytuacji w kraju. Obok imprez na rzecz kraju Klub organizował spotkania, wystawy, prelekcje i prasówki na temat bieżącej sytuacji w PRL. Przewodził mu znany pisarz Włodzimierz Odojewski, zastępcami byli Adam Rosenbusch, Bogdan Żurek i Franciszek Kotliński, zaś sekretarzem Alina Grabowska. W Klubie aktywnie działała Barbara Kwiatkowska-Lass. Klub zakończył działalność w 2002 roku.

Ze spontanicznie tworzonych, rozsianych po całym świecie prosolidarnościowych organizacji powstało w 1983 roku Światowe Porozumienie Organizacji Wspierających „Solidarność” – CSSO. Skupiło 45 organizacji z czterech kontynentów. Wśród ogromu najróżniejszych akcji podejmowanych przez CSSO, za najważniejsze uważa się: „wyduszenie” słynnego miliona dolarów od Kongresu USA i zorganizowanie programu pomocy dla komisji zakładowych Solidarności.

Współpraca organizacji pro-solidarnościowych w ramach CSSO w niesieniu skutecznej pomocy dla kraju była nieodzowna i bardzo ważna. Łatwo było przewieźć pieniądze do kraju, gorzej już było z zabronioną przez komunistów literaturą, a zorganizowanie i przerzut pomocy technicznej wymagał już dużej specjalizacji. Do osób, które zajmowały się organizowaniem przerzutów do kraju należeli: Mirosław Chojecki z Francji, Józef Lebenbaum i Marian Kaleta ze Szwecji, Andrzej Świętek z Danii, Andrzej Chilecki i Andrzej Wirga z Niemiec. Korzystano więc z ich usług, jeżeli trzeba było przerzucić do kraju maszyny drukarskie, offsety czy powielacze, ale również sprzęt do nasłuchu MO i SB, sprzęt radiowy, czy specjalistyczny sprzęt do wykrywania podsłuchu. Dodatkowo każda z grup pielęgnowała swoje własne Kontakty z krajem. Pomoc od organizacji pro-Solidarnościowych otrzymali: Brukselskie Biuro NSZZ Solidarność za Granicą, NSZZ Solidarność, TKK NSZZ Solidarność, Solidarność Ziemi Łódzkiej, Solidarność Regionu Środkowowschodniego, Solidarność Regionu Podbeskidzie, Solidarność Regionu Pomorza Zachodniego, Solidarność Portu Gdańskiego, Solidarność Regionu Śląsko – Dąbrowskiego, Centrum Informacji Akademickiej NZS, oddziały Solidarności Walczącej we Wrocławiu, Katowicach, Poznaniu, Solidarność Walcząca, Konfederacja Polski Niepodległej - KPN, Grupa „Niepodległość”, Grupa „Wola”, PPS – Józefa Piniora, Polska Partia Niepodległościowa, Komitety Obywatelskie: w Tychach, w Bielsku-Białej, Komitet Obywatelski przy Lechu Wałęsie, Andrzej Słowik, Zbigniew Romaszewski, Romuald Szeremietiew, Marian Jurczyk, Leszek Moczulski, Stefan Bratkowski, Kornel Morawiecki oraz wydawnictwa, tym m.in: „CIA – Serwis Informacyjny NZS, „Solidarność Podbeskidzia”, „Z Dnia Na Dzień” – Dolny Śląsk, „Solidarność Walcząca”, „INDEKS” – Kraków, „BIULETYN” – NZS AE Kraków, „Na Bieżąco” – Opole, „Jedność” – Tygodnik NSZZ Solidarność Pomorza Zachodniego, „Obraz” – Szczecin, Tygodnik Wojenny, PWA – Przegląd Wiadomości Agencyjnych.

W X-tą rocznicę powstania NSZZ Solidarność odbywał się w Akwizgranie zjazd Światowego Porozumienia Organizacji Wspierających Solidarność – CSSO, gdzie odbyło się spotkanie reprezentantów ruchu pro-solidarnościowego z przedstawicielami Komisji Krajowej NSZZ Solidarność oraz posłami Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. W tym samym roku nastąpiło przekazanie insygniów prezydenckich II Rzeczypospolitej przez ostatniego Prezydenta na Uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego, nowo wybranemu w demokratycznych wyborach Prezydentowi III Rzeczypospolitej Lechowi Wałęsie, a tym samym misja organizacji pro-solidarnościowych dobiegła końca.

 

Alexander Zając, czerwiec 2022

 

Dodatkowe informacje:

Klub Polski w Hamburgu (Klub Polski w RFN) zajmował się koordynacją pomocy dla Solidarności na terenie Hamburga. Przy Klubie działały inne organizacje niepodległościowe: SPK, koło PPS, Konfederacja Polski Niepodległej czy Solidarność 80. Klub organizował spotkania z działaczami opozycji m.in. z Marianem Jurczykiem czy Romualdem Szeremietiewem. Organizował demonstracje i akcje protestacyjne, w tym słynną demonstrację „na łódkach” pod Konsulatem Związku Sowieckiego, gdy nie udzielono zezwolenia na podejście pod budynek Konsulatu od strony ulicy. Przez wiele lat Klubem kierował Maksymilian Pelc a następnie Arkadiusz Kulaszewski.

W sieci:

1. CSSO - Conference of Solidarity Support Organizations - Światowe Porozumienie Organizacji Wspierających Solidarność http://en.wikipedia.org/wiki/Conference_of_Solidarity_Support_Organizations

2. Arbeitsgruppe „Solidarność” Eschweiler – Aachen e.V. 

http://pl.wikipedia.org/wiki/Arbeitsgruppe_%22Solidarno%C5%9B%C4%87%22_Eschweiler-Aachen_e.V

http://www.dw.de/dw/article/0,,15584318,00.html

3. Sekcja Polska Radia Wolna Europa http://pl.wikipedia.org/wiki/Radio_Wolna_Europa

 

 

Mediathek Sorted

Mediathek